Ben Kimim ?

“Varlığımıza Şükür” ederek başlamak istedim yazıma…
Doğaya, doğada bulunan tüm canlı ve cansızlara, aileme, beni buraya taşıyan tüm yaşam koşullarına, geçmiş yaşamlarıma, acısına, tatlısına her oluşuma ŞÜKÜR demek istiyorum….
Olan her şeyin MÜKEMMEL olduğuna inanmadığım, inat ettiğim ve  zorlanma gösterdiğim her an için de özür diliyorum Evrenden…

Merhabalar
Ben Sabrang;
Bundan sonra sizlerle  BeStyle'da buluşmayı niyet ettim.  Rahat bir şekilde  AN'da olanları yazıya dökebilmek için… Sizler sanki benim karşımdaymışsınız gibi rahatça doğal olmayı ve konuşmayı dertleşmeyi istiyorum bu yazılarda.

Sizlerle aylık sohbetler yapacağım. Bazen sizin sormuş olacağınızı düşünüp yazacağım bazen de gerçekten bana soru sorduğunuzda cevaplayacağım.
Önemli olan iletişimde olabilmemiz, birbirimizi hissedebilmemiz, mesafeleri göz önüne almadan…
Eskiden sık sık kafama takılan soruları aynen sizlerin de kendinize sormanızı istiyorum…

BEN KİMİM?
Bu isim bana niye verilmiş?
Niye isimlerle etiketleniyoruz?
Veya soyadı ile vasıflandırılıp şekilci oluyoruz?
Kim için yaşıyorum???
Nelerden hoşlanıyorum?
Kendim için ne yapıyorum?
Ne sevdiğimi biliyor muyum?
Nerden geldim nereye gidiyorum?!?!!!
Ben beni mutlu ediyor muyum?
Ben beni mutlu etmek için neler yapıyorum?
Ben benim için mi yaşıyorum,yoksa başkaları için mi?
Ben beni seviyor muyum?
Yoksa ben beni sevsinler diye mi çabalıyorum?
Peki, gerçekten ben beni seviyor muyum?
Niye bu kadar çaba?
Bir ekmek ve bir bardak su ile doyacakken neden bu kadar koşuşturmaca ve birbirimizi kırmaca?

Kesin şu anda karşılıklı konuşsak binlerce soru daha çıkar karşımıza…

Sizler hiç kendinizi veya yaşamı Evreni sorgularken yakaladınız mı o “An”ı?
Ben bu mükemmel oluşumu sorgulamıyorum HAŞA
Şükürler olsun..
Ben sadece bizlere ne yetmiyor da bizler kavganın mutsuzluğun içinde buluyoruz kendimizi?
Televizyonun haberlerin pençesinden kavga ve dramın tuzağından niye kurtaramıyoruz kendimizi. Doğanın,doğasına bakıp seyredip bir ağaç bir çiçek gibi olmanın ne zararını gördük ki yapamıyoruz.
Modernleşeceğiz diye cılıkı çıkıyor her şeyin ve biz buna DUR diyemiyoruz…
Neden mi?
Bu da bir başka trend ya da fark etmeden vardığımız uçurumun kenarı

Bu kadar stres bu kadar dram bu kadar yaşama sadece maddi olanla endekslenmk bizi mutsuzluğa doğru sürüklüyor, bazılarımızı da sürükledi… Ardından cevaplanamayan soruların çoğalması, huzursuzluk, mutsuzluk, kendi içinde kavga veeeee haplar……

Çokkk eskiden alışveriş yapmadan mutlu olamazdım seyahate çıkmadan ve devamlı arkadaşlarımla toplanmadan yapamazdım.
Bir ayakkabı,
Bir elbise veya evime hiç gereği olmayan şeyleri alır yenisini alıncaya kadar kendimi mutlu zannederdim. Git gide bu aralar kısaldı. Eskiden 3-4 ayda bir olan istek elde ettiğim anda var olmaya dönüştü. Alışveriş CANAVARI, sonsuz bir tatminsizlik.
Bunu fark ettiğimde şok oldum. Acı geldi.
Beni bunların kısa süreli mutlu ettiğini düşündüğüm anlar da bitmiş, yerine koyacak bir şeyler bulamıyordum.İşte bir bitiş ve bir başlangıç noktası.Sürüklenmeye paydos.
Kendime sorular sorup kendimde araştırmalar yapmaya başladım.
Tıpkı yukarıda ki sorular gibi
Ve sonuçta beni mutsuz edenin ben olduğunu anlamam biraz zaman aldı.
“Olsun…Geç Olsun da  Güç Olmasın” eski kalıplarımı bırakıp.
” Olması Gerektiğindeee Kolayca Oldu” olumlamalarımla kendime dönüp kendimi kendimle uzun soluklu çalışmalara başladım.
O bunu yaptı…
Bu beni üzdü…
Esas yanlış olan O…
Ben haklıyımları bırakmam zordu başta
Ve esas zor olan hatayı nerede yaptığım. İnsan bile bile kendine niçin kötülük yapsın? Sınavlar zorlayıcıydı. Soru soruyu getiriyordu. Sadece zihinsel değil bir çok fiziksel problemler başlamıştı. HUHUUUU sen içine dönüp de “kendinin ne olduğuna bir baksana… heyyy sana söylüyorummm” diyen dalga geçen bir çok ses kafamda.

İşte orada başlıyor kişinin kendine dönüp bakması. Başkası veya başkaları yok. Onlar sadece bizim hayatımızda figüran Osmancıklar hem de en dişlisinden. Orada Ego'yu bırakıp kendimizle yüzleşmek… Gel bakalım sen neredensin, kimlerdensin dememiz mükemmel bir başlangıç oluyor.

Benim kendimi farketmem 15 sene önce böyle başladı. Kendine kurmuş olduğum tuzakların farkına varmam,
Düşünüp dönüşmesi gerektiğini anlaması işte o An'da başladı.
Ve hala devam ediyor öğretiler

Eeee ne düşünüyorsunuz?
Ben de sıkıştım, çıkış yolu arıyorum diyen, kendine kafa tutan kaç kişi var aranızda
Eğer varsa ki kesin vardır, önümüzdeki ayı iple çekiyorum.
Geri dönüşümlerinizle sadece kendinizi değil bir çok kişiyi aydınlatacaksınız….
UNUTMAYIN!

Her daim AŞK’la NEFESLENİN 

Lütfen yazılarınızla veya sorularınızla bana bu mail adresinden ulaşın.

www.nefeslehayat.com
info@nefeslehayat.com

SEMRA BAKİOĞLU